Je kind gaat naar de brugklas. Nieuwe tas, nieuwe fiets, nieuwe klas. En ineens gaat het ook over een pinpas, geld per maand en wie de kantine betaalt. Wat regel je eigenlijk allemaal rond zakgeld? Ik zet het voor je op een rij.
De brugklas is een echte omslag
De overstap naar de middelbare school zet alles even op zijn kop. Denk maar aan de zoektocht naar die ene perfecte tas. Of de keuze voor wel of geen mandje op de fiets. Dat is ineens geen simpele beslissing meer. Alles moet kloppen.
Je kind stapt een nieuwe wereld binnen, met nieuwe gezichten en ongeschreven regels. Het wil erbij horen, maar ook weer niet te veel opvallen. En die nieuwe wereld kost geld. Er komen nieuwe kosten bij, en nieuwe verleidingen.
Daarom maakt het zakgeld rond de brugklas een flinke sprong. Hoeveel ouders gemiddeld geven, zie je in mijn overzicht van zakgeldbedragen per leeftijd.
Van contant naar digitaal
Op de basisschool ben ik fan van contant zakgeld. Je ziet het, je voelt het, en op is op. Maar op de middelbare school wordt pinnen heel normaal. In de kantine, bij de bakker, in de webshop.
Regel daarom ruim op tijd een eigen betaalrekening met een pinpas. Liefst al in groep 8 of in de zomervakantie. Dan heeft je kind de tijd om te oefenen, met jou ernaast. Niet op de eerste schooldag. Wel ruim daarvoor.
Want digitaal geld is onzichtbaar. Geen munten meer die je ziet verdwijnen. Een tikje met de pas en het is weg. Kijk de eerste weken dus samen in de bankapp. Wat stond er aan het begin van de week, en wat staat er nu? Zo leert je kind dat digitaal geld net zo echt is als munten in een portemonnee.
Vind je dat spannend? Snap ik. In mijn blog over een eigen pinpas lees je hoe je dat rustig aanpakt.
Van week naar maand
Vanaf een jaar of twaalf kun je overstappen op zakgeld per maand. Dat is zó leerzaam. Je kind moet ineens vooruitdenken: als ik nu alles uitgeef, wat dan in de laatste week?
Reken er maar op dat het de eerste keer niet lukt. Het geld is op na tien dagen, en dan is het nog drie weken wachten. Geen ramp. Wel een les die blijft hangen. En dat liever nu, met twintig euro, dan later met een salaris.
Help je kind de eerste maanden een beetje op weg. Spreek af dat jullie halverwege de maand even samen kijken: hoeveel is er nog, en hoeveel dagen moet het nog mee? Zonder oordeel. Gewoon kijken. Na een paar maanden doet je kind dat vanzelf.
Spreek af wie wat betaalt
Met meer geld komen ook meer vragen. Betaalt je kind de patatjes na school zelf? En de verjaardag van een klasgenoot? Spreek het vooraf af. Dat scheelt een hoop gedoe achteraf. Denk aan:
- De kantine. Een broodje of iets lekkers tussendoor: van het zakgeld, of niet?
- Uitjes met vrienden. Bioscoop, snackbar, een dagje weg.
- Cadeautjes. Voor verjaardagen van vrienden, en voor Moederdag of Vaderdag.
- Schoolspullen. Een nieuwe agenda of pennen: jij, of je kind?
- De tussendoor-Tikkies. Iemand schoot iets voor in de groepsapp. Wie betaalt dat terug?
Leg het samen vast in een zakgeldcontract. Hoe je dat maakt, lees je in mijn blog over starten met zakgeld. En vul het elk schooljaar opnieuw in.
Zakgeld en kleedgeld: houd ze uit elkaar
Hier gaat het in de praktijk vaak mis. Rond deze leeftijd krijgen veel kinderen naast zakgeld ook kleedgeld. Allebei handig. Maar als alles op dezelfde rekening komt, wordt het één pot nat.
“Zakgeld en kleedgeld op één rekening? Dan voelt je kind zich ineens heel rijk.”
Je kind ziet een mooi saldo en denkt: ik heb best veel zakgeld. Dat een deel ervan voor een nieuwe winterjas bedoeld was, is dan even vergeten. Tot de jas nodig is, en het geld al op is.
Houd de twee dus uit elkaar. Kan het bij jullie bank, zet het kleedgeld dan op een aparte rekening. Kan dat niet? Spreek dan duidelijk af welk bedrag voor kleding is, en kijk samen elke maand even mee. Meer over kleedgeld lees je in mijn blog over zakgeld en kleedgeld.
Probeer dit vanavond Pak een vel papier en maak twee rijtjes: wat betaal ik straks, en wat betaal jij? Begin met de kantine en de verjaardagen van vrienden. Dan weten jullie allebei waar je aan toe bent, nog voor de eerste schooldag.
Het mag best even schuren
De eerste maanden zoeken jullie het samen uit. Het geld is te vroeg op, er gaat iets mis met een Tikkie, of de nieuwe sneakers waren toch net te duur. Dat hoort erbij.
Je kind leert nu met kleine bedragen wat het later met grote bedragen moet kunnen. En jij staat ernaast. Niet om alles op te lossen. Wel om samen te kijken wat er volgende maand anders kan.
